Aktorzy z teatru
„Magiczna Scena” w dniu 10 marca 2026r. przedstawili uczniom Szkoły Podstawowej w Gostycynie 3 spektakle
profilaktyczne.
Pierwszy
przeznaczony dla najmłodszych uczniów „Tajemnica zaginionych książek”wypełniony
był muzyką i tańcem. Przedstawiał historię królestwa, którego mieszkańcy byłi
zafascynowani Internetem. Jego władca Król Jacuś był niestety mocno uzależniony
od urządzeń elektronicznych. Pewnego dnia w tym bajkowym świecie zaczęły ginąć
różne przedmioty, a w szczególności książki. Plotki sugerowały, że królestwo
zostało zaatakowane przez straszną bestię. Król Jacuś wpadł na pomysł
zatrudnienia nieustraszonego wojownika, który pokona bestię i odzyska wszystkie
skradzione przedmioty. Jako pierwsza i w zasadzie jedyna zgłosiła się kobieta,
nieustraszona Hermenegilda ze swoim lojalnym towarzyszem – koniem o imieniu
Stasio. Niestety w momentach zwątpienia i stresu bohaterka lubiła sięgać po niezdrowy trunek,
co powodowało w jej głowie pustkę, w poczynaniach chaos i zawsze musiała być
najlepsza. Co gorsza, kompletnie nie zdawała sobie sprawy ze szkodliwości tego
trunku. Pomimo kłopotów osobistych Hermenegilda ruszyła na spotkanie z
potworem. Jak się okazało, nie była to wcale bestia lecz bardzo miły i
kulturalny słonik o imieniu Kulfon. Cała sprawa stała się jednym wielkim
nieporozumieniem, ponieważ Kulfon pozbierał przedmioty wyrzucane przez
uzależnionych od Internetu ludzi i schował je w bezpiecznym miejscu. Zauważył,
że mieszkańcy żyją głównie w wirtualnym świecie, a dzieci nie bawią się już
zabawkami i nie czytały książek. Kulfon chciał pokazać wszystkim, że prawdziwe
i szczęśliwe życie czeka na mieszkańców w świecie prawdziwym. Przypominał im,
jak ważne jest wspólne spędzanie czasu oraz aktywność fizyczna. Dzieci aktywnie
brały udział w tańcach oraz udzielały podpowiedzi aktorom. W tej bajce poruszone były takie zagadnienia
jak: konsekwencje nadużywania substancji psychoaktywnych, co oznacza zdrowy
styl życia i aktywność fizyczna, uzależnienia od gier komputerowych, jak radzić
sobie w sytuacji zwycięstwa i porażki, jak nawiązywać właściwe relacje
rówieśnicze, jak powinna wyglądać kultura słowa.
Drugim spektaklem
dla klas IV-VI była „Pozorna gra”. Przedstawiał historię dziewczyny i jej najlepszego przyjaciela. Oskar był
wielkim miłośnikiem gier komputerowych i konsolowych. Po wielu miesiącach prób
namówił koleżankę, żeby spróbowała z nim zagrać na jednej z popularnych platform
do gier internetowych. Dziewczyna został bardzo szybko pochłonięta przez
wirtualny świat. Zaczęła spędzać coraz więcej czasu z kontrolerem w ręce.
Godzina grania szybko zamieniała się w całe popołudnie, a następnie w cały
wieczór. Poranki bywały trudne i żeby lepiej funkcjonować w szkole przy tak
intensywnym i psychicznie wyczerpującym trybie życia, Iga sięgała po
niedozwolone napoje energetyczne. Jej sytuacja w szkole uległa pogorszeniu,
dziewczyna przestała się uczyć, zasypiała na lekcjach i otrzymała coraz gorsze
oceny. Oprócz tego zaczęła izolować się
od swoich znajomych, a w domu sprytnie ukrywała swoje problemy przed
nieświadomymi rodzicami. W końcu wychowawczyni i szkolny pedagog zauważyli, że
dziewczyna jest wiecznie zamyślona i rozdrażniona. W związku z tym pedagog
zaprosił do siebie jej rodziców. Dalsze losy dziewczyny na szczęście potoczyły
się dla niej pomyślnie. Publiczność reagowała bardzo emocjonalnie, kwitowała
poczynania bohaterów okrzykami: „nie warto”, „po co ci to było?”, „pomyśl”.
W tym spektaklu
poruszone były takie zagadnienia jak: uzależnienia behawioralne (od Internetu i
gier komputerowych), ich wpływ na funkcjonowanie jednostki i zaburzenia
psychiczne wśród dzieci, szkodliwy wpływ na zdrowie napojów energetyzujących, kontrolowanie dzieci przez
rodziców i ograniczanie im czasu spędzanego w sieci internetowej.
Trzecim spektaklem
dla najstarszych uczniów była spektakl „Influencerka”. Śledziliśmy w nim
losy młodej dziewczyny o imieniu Sara- inteligentnej, wzorowej uczennicy, łatwo
nawiązującej relacje z rówieśnikami.
Sara jak większość młodych ludzi w dzisiejszych czasach była
zafascynowana światem Internetu, a jej marzeniem było zostać influencerką.
Przygoda z wirtualnym światem rozpoczęła się od udostępniania swoich zdjęć i
krótkich filmików obrazujących jej codzienne przemyślenia. Z każdym kolejnym
dniem zdjęcia wzbogacane były różnymi filtrami, a filmiki były prezentacją
amatorskich trendów modowych. Sara stawała się coraz bardziej znana nie
tylko w szkole, ale także w całej Polsce i popularnych serwisach
społecznościowych. Ta sytuacja miała jednak swoją cenę, trzeba zawsze było być
na topie, zaskakiwać nowymi pomysłami, pokazywać super życie i idealną figurę.
Sara odczuwała, że oczekiwania obserwatorów stawały się coraz większe. Zaczęto
ją hejtować. Brak nowych pomysłów i
dążenie do perfekcyjnego wyglądu i złośliwe komentarze w sieci sprawiły,
że przy pomocy swojego kolegi nagrywającego filmiki, zdobywała środki, które
pomagały jej pomóc „poprawiać nastrój”, dawały
jej odwagę do nagrywania nowych filmików. Miały też pomóc z koncentracją,
której tak bardzo brak przez nieprzespane noce. Świat celebryckiej iluzji
wciągał Sarę, a nieustanna pogoń za byciem najlepszą prowadziła do
pogorszenia się jej stanu psychicznego. Dziewczyna nie była w stanie sprostać
wszystkim wymaganiom oraz coraz większej fali hejtu. Gdy nadchodził moment
kryzysowy, Sara zmuszała się, aby pomimo braku chęci do życia, uśmiechać
się nagrywając kolejny film, o tym jak bardzo była szczęśliwa. Na co dzień w
domu i w szkole sprawnie ukrywała wszystkie swoje problemy. Pewnego wieczoru
bohaterka odebrała sobie życie. Zostawiła jednak list pożegnany dla
kolegi... Młodzież w milczeniu
wsłuchiwała się w jego treść, a po spektaklu uczestniczyła w krótkiej pogadance
nt. Iluzji świata cyfrowego.
Tutaj poruszone
były takie zagadnienia jak: niebezpieczeństwo używania narkotyków, depresja wśród dzieci i
młodzieży, hejt internetowy mający olbrzymi wpływ na problemy psychiczne i zachowywanie
się nastolatków, kształtowanie właściwych postaw społecznych, dwulicowość
przyjaciół, iluzja świata wirtualnego,
relacje rodzinne oraz influenserzy i youtuberzy jako współczesne autorytety dla
dzieci i młodzieży.
Spektakle
sfinansowano ze środków GKRPA w Gostycynie, a nad całością przebiegu
przedstawień czuwał pracownik GOK, w którym spektakle się odbyły. Dziękujemy
kierownictwu GOK-u i gminnej komisji za umożliwienie nam udziału w tych
przedstawieniach.
pedagog
szkolny: Anna Okonek